Mer chunt hützutags chum me drum ume. Egal öb du in Züri am Bellevue, in Bern i de Altstadt oder imene hippe Kafi z’Basel sitzisch – überall gseht mer lüüt mit dène hellgrüene Gtränk i de Hand. De Hype ums «grüne Gold» us Japan isch i de Schwiiz definitiv acho und schint nöd so schnell wider z’verschwinde. Aber sind mer mal ehrlich: Wer s’erschte Mal en Matcha gseht, dänkt villicht eher an Spinatsuppe oder Algewasser als an en exklusive Gneuss. D’Farb isch intensiv, de Pris oft au, und d’Meininge gönd wit usenand. Di eine schwöred druf als de bescht Wachmacher und Gsundheitsbooster überhaupt, di andere verzied s’Gsicht und fröged sich, warum mer freiwillig Gras trinkt. Aber was steckt würkli dahinter? Um de wohri Charakter vom Matcha z’verstah, mues mer e chli tüüfer i d’Materie iitauche, well de Gschmack isch e zimli komplexes Zämespiel vo Abau, Verarbeitig und Zuebereitig.
Was isch Matcha eigentlich genau?
Bevor mer über de Gschmack strited, mues mer wüsse, was i de Tasse landet. Matcha isch nöd eifach nur gemahlene Grüentee. Es fangt scho bim Abau a. D’Teestrücher (Camellia sinensis) werded öppe drei bis vier Wuche vor de Ernt beschattet. Das heisst, mer deckt d’Planze mit Netz oder Bambusmatte ab, damit chum no Sunneliecht durechunt. Das isch de entscheidendi Schritt für de Gschmack.
Dur de Liechtmangel produziert d’Pflanze extrem vill Chlorophyll und Aminosüre, bsunders L-Theanin. Das sorgt für di tüüfgrüeni Farb und de spezielli, mildi Gschmack. Nach de Ernt werded d’Blätter gedämpft, tröchnet und vo Stängel und Blattrippe befreit. Übrig blibt s’reine Blattfleisch, de sogenannti «Tencha». Dä wird dänn in langsame Steimülline zu feinem Pulver gmahle – ebenem Matcha. De Prozess isch so ufwändig, dass e Mülli oft nur öppe 30 bis 40 Gramm pro Stund produziert. Das erchlärt au, warum guete Matcha i de Schwiiz schnell mal 30 bis 50 Franke pro Dösli choste chan.
S’Gschmacksprofil: Umami, Süessi und e Prise Bitterkeit
Wenn du en guete Matcha probiersch, dänn sött er uf kein Fall eifach nur bitter schmöcke. Das isch s’grösste Missverständnis. En hochwertige Matcha isch es Füürwerch für de Gaume und lsst sich am beschte mit folgende Begriff beschriibe:
- Umami: Das isch s’Zauberwort. Umami isch de sogenannti füfti Gschmack (näbed süess, suur, salzig und bitter) und bedüütet so viel wie «wohlschmeckend» oder «würzig». Es isch de Gschmack, wo mer au vo Parmezan, Pilz oder ere guete Brüeh kennt. Bim Matcha chunt das dur di viele Aminosüre. Es git em Tee en «vollmundige» Körper.
- Vegetal und Grasig: Ja, Matcha hät e pflanzlichi Note. Es erinneret chli an frisches Gras, gedämpfts Gemües oder Spinat. Das tönt für Aafänger villicht abschreckend, isch aber bimene guete Tee sehr frisch und aagnehm.
- Süesslich: D’Beschattig sorgt defür, dass de Tee weniger Gerbstoff (Catechine) hät, wo für d’Bitterkeit verantwortlich sind. Stattdesse schmöckt mer e natürlichi Süessi, wo lang im Muul bliibt.
- Nussig und Cremig: Mängi Sorten, bsunders die us de Region Uji oder Nishio, händ e fiini nussigi Note, wo a Pistazie oder Mandle erinneret. Wenn de Matcha guet ufgschlage isch, hät er zudem e cremigi Textur, wo de Gschmack no versterkt.
Qualität isch alles: Warum din Matcha nach Fisch schmöckt
Villicht häsch au scho mal Matcha probiert und dänkt: «Pfui, das schmöckt ja nach altem Fisch oder Meerwasser!» Das isch leider es hüüfigs Phänomen, liit aber fascht immer a de Qualität oder de Lagerig. Wenn Matcha «fischig» schmöckt, isch das oft es Zeiche defür, dass er entweder nöd gnueg beschattet worde isch, d’Blätter vo schlechter Qualität sind (z.B. us spötere Ernte im Jahr) oder er oxidiert isch.
D’Unterscheidig i de Qualität isch enorm wichtig:
Ceremonial Grade
Das isch d’Königsklass. De Tee wird für di traditionelli Teezeremonie verwendet. Er isch leuchtend neon-grüen, sehr fien gmahle und schmöckt extrem mild, süesslich und starch nach Umami. Er isch nöd bitter. Dä trinkt mer pur mit Wasser (Usucha oder Koicha).
Premium Grade
E gueti Mittellösig. Er eignet sich guet für de Alltag, zum Bispil für en Matcha Latte oder en Iced Matcha. Er hät e chli meh Herbe, isch aber immer no aagnehm und hät e schöni grüeni Farb.
Culinary Grade
Vorsicht bim chaufe! Dä Matcha isch oft eher olivgrüen bis gälblich und schmöckt dütlich bitterer und herber. Er isch dänkt zum Bache, für Glace oder Smoothies, wo anderi Zuetate de gschmack usgliichet. Wer dä pur trinkt, wird enttüscht sii.
D’Zuebereitig: De Schlüssel zum Gschmack
Sogar de türschti Matcha chasch ruiniere, wänn d’Zuebereitig nöd stimmt. Es git zwei Hauptfehler, wo d’Lüüt i de Schwiiz oft mached: Z’heisses Wasser und z’wenig Luft.
Matcha dörf nie mit chochendem Wasser ufgosse werde. Das verbrennt d’Blätter und macht de Tee sofort bitter und ungnüssbar. Di optimali Temperatur liit zwüsched 70 und 80 Grad Celsius. Wer kein Temperatur-Wasserkocher hät, lsst s’Wasser eifach nach em Ufchoche öppe 5 bis 10 Minute stah.
De zweiti Punkt isch s’Ufschlah. Traditionell nimmt mer en Bambusbesen, de sogenannti «Chasen». Mit schnelle «W»-Bewegige schlaht mer de Tee schummig. Dä Schumm isch nöd nur für d’Optik da. Er macht d’Textur weicher und de Gschmack milder, well de Tee mit Suurstoff i Kontakt chunt. Ohni de Schumm wirkt de Matcha oft flach und wässrig.
Matcha Latte: De Iistieg für Skeptiker
Für villi isch de reine Matcha am Aafang chli z’intensiv. Da chunt de Matcha Latte ins Spiel. D’Kombination mit Milch (oder no besser: Pflanzenmilch wie Hafer oder Mandel) isch genial. S’Fett und de Zucker i de Milch bindet d’Bitterstoff und hebt di nussige und süessliche Note vom Tee use. Hafermilch passt bsunders guet, will si e eigeni Süessi mitbringt, wo de «grasige» Gschmack abrundet.
Aber Vorsicht: I viele Kafis wird de Matcha Latte mit tonnewiis Zucker oder Sirup serviert. Dänn schmöckt mer eigentli nur no süessi Milch mit ere liechte Heu-Note. Wer wüsse will, wie Matcha schmöckt, söllte ihn «ungesüsst» oder nur liecht gsüsst bstelle.
Gsundheit: Isch es de Hype wert?
Nebst em Gschmack trinked vill Lüüt Matcha weg de Wirkig. Anders als bi Kafi, wo s’Koffein oft en «Kick» git und dänn en Absturz (de sogenannti Crash), wirkt Matcha sanfter. Das liit am L-Theanin. D’Kombination vo Koffein und L-Theanin sorgt für en Zustand vo «entspannter Wachheit». Mer isch fokussiert, aber nöd nervös. Zudeme nimmt mer bim Matcha s’ganze Blatt uf und nöd nur en Ufguus. Das heisst, mer chunt 100% vo de Antioxidantie (wie EGCG) über, wo im Blatt stecked. Das söll guet si fürs Immunsystem, de Stoffwechsel und Huut.
Hüüfig gstellti Frage (FAQ)
Hät Matcha meh Koffein als Kafi?
Jein. Ei Tasse Matcha hät öppe so vill Koffein wie en starche Espresso. Aber s’Koffein wird langsamer in Körper abgeh, drum hebet d’Wirkig länger a (oft 4 bis 6 Stunde) und macht weniger hibbelig als Kafi.
Wie lageret mer Matcha am beschte?
Matcha isch e Diva. Er mag kei Liecht, kei Luft und kei Wärmi. Sobald d’Dose offe isch, söllt mer sie am beschte im Chüelschrank lagere. Guet verschlosse! Suscht nimmt de Tee Grüch vom Chüelschrank aa (und wer will scho Matcha, wo nach Chäs schmöckt?). Nach em Öffne söllt mer en innert 2 bis 3 Mönet verbruuche.
Warum hät min Matcha Chlumpe?
Das passiert schnell dur d’Feuchtigkeit oder elektrostatischi Aufladig. Es isch kei Qualitätsmangel. Am beschte siebsch du de Matcha dur es fiines Teesieb, bevor du s’Wasser derzue gisch. So wird er schön cremig und schummig.
Chan mer Matcha au chalt trinke?
Absolut! «Cold Brew» Matcha isch sehr erfrischend und oft no milder und süesser als de heissi. Eifach s’Pulver mit chaltem Wasser und Iiswürfel imene Shaker guet schüttle. Perfekt für de Summer.
Isch Bio-Matcha immer besser?
Nöd zwangsläufig bim Gschmack. Japanischi konventionelli Abaumethode sind oft sehr streng kontrolliert. Mängisch händ non-Bio Tees us Japan sogar en intensivere Umami-Gschmack, will Düngemittel verwendet werded, wo im Bio-Abau nöd erlaubt sind. Aber für s’gute Gwüsse und wer Pestizid zu 100% vermiide will, isch Bio sicher d’besser Wahl.
Matcha i de Chuchi: Meh als nur Tee
De Hype hört nöd bim Trinke uf. Inzwüsche hät s’grüne Pulver au d’Schwiizer Chuchine eroberet. Und mer redet da nöd nur vo Matcha-Glace. De bitter-süessi Gschmack eignet sich hervorragend als Kontrast in Süessspeise. En Matcha-Cheesecake, Matcha-Tiramisu oder sogar Matcha-Schoggi sind beliebti Klassiker. Aber es lohnt sich, au mal experimentierfreudig z’sii.
Dur di herzhafti Umami-Note passt Matcha nämlich au überraschend guet zu salzige Gricht. Händ er scho mal probiert, es bitzeli Matcha-Pulver is Salz z’mische («Matcha-Salz») und das über en frittierte Fisch, Tempura oder sogar über Pommes Frites z’streue? D’Resultat sind verblüffend. Auch i Saucen oder als Gwürz für Hühnchen chan es en ganz neui Gschmackswält öffne. Wichtig isch debii nur, dass mer en «Culinary Grade» verwendet – de tüüri Ceremonial Matcha wär da sprichwörtlich Perle vor d’Säue gworfe. S’grüne Gold isch also wiit meh als nur en Mode-Drink für Hipster; es isch es gwaltigs Gschmackserlebnis, wo eifach chli Geduld und Offeheit brucht.
